W.G. van de Hulst (1879-1963)

De Nederlandse schoolmeester W.G. van de Hulst, die zijn gehele leven woonde en werkte in Utrecht-Zuid, schreef in totaal 96 boeken. Hij verkocht in ons land tussen de 11 en 12 miljoen boeken en heeft van veel lezende kinderen hun jeugd gekleurd.

Van de Hulst was een sociaal betrokken mens. Hij had zitting in een Utrechtse commissie die zich boog over de vraag of films mochten worden vertoond in de plaatselijke bioscopen. Verder was hij betrokken bij de zorg voor gezinnen die in armoede leefden en was hij actief binnen de zondagsscholen. In hem klopte een sociaal-christelijk hart.

Van de Hulst werd uiteindelijk hoofdmeester van de school die nadat hij met pensioen ging zijn naam kreeg. Hij gaf als hoofdmeester nog maar weinig les, maar maakte tijd vrij om zijn favoriete vak te geven: godsdienstles.

Van de Hulst schreef een dik voorleesboek. Van de Hulst schreef een bijbel voor kinderen. Van de Hulst schreef met Huizenga een methode voor geschiedenisonderwijs.

W.G. van de Hulst was alomtegenwoordig in het christelijk onderwijs.

Katholieken kenden hem nauwelijks. Ik ging naar de openbare school en heb ooit een deeltje uit zijn In de Zoete Suikerbol-reeks gelezen. Daar bleef het bij.

Van de Hulst is een symbool van het verzuilde Nederland. Zijn blik was naar binnen gericht en de foto die is genomen van een schoolklas alwaar hij hoofdonderwijzer was, laat dat zien. Er hangen platen aan de wand over de walvisjacht, de hagenpreek en ons koloniaal bezit. Iets hoger, op een andere muur, 3 bijbelse platen. Het Nederlandse perspectief ten voeten uit.

In 1917 schreef Van de Hulst een boek over Luther dat in een oplage van 250.000 exemplaren werd gedrukt. In datzelfde jaar publiceerde hij een verhaal over Sinterklaas. Hij was van alle markten thuis, maar gebonden aan eigen kring en zuil.

Ik heb ooit een kleine studie gemaakt van oude geschiedenisboekjes. Ik had er een fiks aantal op de kop getikt in een antiquariaat in Den Helder en links en rechts wat uit stofvangende magazijnen geplukt op de scholen waar ik had gewerkt. Ik had de serie Toen en Nu van Van de Hulst en Huizenga compleet. In die boekjes viel me op, dat de geschiedenis als een verhaal werd gepresenteerd, dat jaartallen niet heel belangrijk werden gevonden en dat de christelijke traditie er vanaf droop. Luther geëerd en den Vaderland getrouwe, zullen we maar zeggen. Ik las en herlas ze, was verbaasd over de geringe getrouwheid aan de feiten en het idee dat wanneer je maar een mooi verhaal vertelt of schrijft, dat het dan wel goed zit.

Vanavond leerde ik, dat Van de Hulst tot de reform-pedagogen behoort. En als ik terugdenk aan de geschiedenisboekjes, dan verbaast me dat niet. Ik hoorde dit tijdens een lezing van een medewerker van het Onderwijsmuseum te Dordrecht. De man die het verhaal over Van de Hulst vertelde is zijn biograaf. In 2019 komt de biografie uit.

Achter in de Commissariszaal van het museum, alwaar de lezing plaatsvond, stonden twee tafels vol boeken van Van de Hulst. Je kon ze tegen een geringe prijs aanschaffen. Ik heb ze laten liggen. De biografie wacht ik af.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s