Even zwaaien

In de nieuwe Vakwerk, het tijdschrift van BON, staat een artikel waarin een basisschoolleerkracht aangeeft met zijn werk te zullen stoppen. Deze meester, een kleine 30 jaar werkzaam in ons vak, bespeurt een aantal ontwikkelingen die hem enorm tegen de borst stuiten. Hij heeft geen of weinig tijd om zijn lessen voor te bereiden, terwijl zijn jongere collega’s van toeten noch blazen weten. Of, als hij werkzaam is het bijzonder onderwijs: tittel noch jota weten. Het onderwijs wordt beheerst door slaafse volgers van methodes, die na schooltijd even slaafs als administratieve krachten plannen maken en gesprekken invoeren in een elektronisch leerlingvolgsysteem.

Ik ben niet de meest optimistische mens als het om onderwijs gaat, maar zoveel onvrede, gevat in  stereotypen, heb ik nog nooit bij elkaar gezien. Als de verteller van het verhaal bestaat, dan ben ik blij voor hem dat hij een ander beroep zal kiezen. Als de wolken boven je hoofd zo donker zijn geworden, dan moet de redding via de nooduitgang plaatsvinden.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik ondanks de problemen die ik tegenkom, dagelijks met plezier naar mijn werk ga. Ik leg fluitend de weg af van huis naar school en vind mijn vak prachtig. En waar mijn collega moppert over de terreur van methodes en administratie, daar zie ik juist het langzaam naar de achtergrond verdwijnen van die methodes, zie ik minder administratie en zie ik veel meer leerkrachten aan het roer, die verstandige beslissingen nemen inzake goed onderwijs.

Dus waar mijn collega het vakmanschap ziet verdwijnen, daar zie ik dit juist opbloeien. Misschien speelt het feit dat ik werk op ‘mijn eigen school’ hierbij een rol. Ik ben een van de bedenkers van het concept van de school en binnen dat concept heb ik de leerkracht centraal gesteld. Over deze opvatting over onderwijs schrijf ik samen met Eva Naaijkens een boek, vol tips, ideeën en een aanpak voor een goed kwaliteitszorgsysteem. Want zoveel vreugde voor het vak en vakmanschap gun ik iedereen en daarom delen wij onze kennis en ervaring graag.

Dat deze meester het onderwijs verlaat, kan ik wel begrijpen. Ik schreef het al. Enigszins cynisch riep ik mensen op Twitter op om hem met mij uit te zwaaien. Ik hoop deze meester op korte termijn ook weer te mogen verwelkomen, want een fijner vak is er niet.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s